آکاایران: تصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب

آکاایران: تصاویری بسیار عجیب و شگفت انگیز از یک زایمان طبیعی !

عقرب باردار شکمی متورم دارد و در حالت پیشرفته تر بارداری، می توان جنین ها را در دیواره ی جانب شکم، به ویژه در نیمه ی خلفی مزوزوما مشاهده کرد. مدت باروری بسته به نوع عقرب متفاوت و معمولاً بین 2 تا 4 ماه است. زمان خروج نوزادها نیز بر اساس نوع رشد جنین از یک ساعت تا ده روز گزارش شده است. عقرب ها معمولاً در فاصله ی نیمه ی تابستان تا نیمه ی پاییز زاد و ولد می کنند.

 

تصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکاتصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکا

عقرب باردار شکمی متورم دارد

 

ابتدا، عقرب باردار روی نیمه ی خلفی بدن و پای جلو تکیه می کند و دم خود را به طور مایل درسمت راست بدن قرار می دهد. نیمه ی جلوی بدن حدود یک سانتی متر با یک زاویه ی حاده از روی زمین بلند است. انبرک ها با زمین تماس ندارند و انگشتان دست نیمه باز هستند. و پای جلو از ناحیه ی تی بیا خم شده اند. دراین حالت، دو سرپوش تناسلی باز می شوند و به طور عمود قرار می گیرند. نوزاد فاقد هیچ انقباض عضلانی قابل مشاهده ای خارج می شود. دو پای جلو که از تی بیا خم شده اند، مانند یک حایل نوزاد را در آغوش می گیرند.

 

تصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکاتصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکا

پشت عقرب شکافته می شود تا بچه ها از آن خارج شوند

 

نوزاد اسکرپیو از دم و ادنتوبوتوس از سرخارج می شود. این قاعده عمومیت دارد یعنی، نوزاد عقرب های تیره ی اسکرپیونیده از دم و نوزاد عقرب های تیره ی بوتیده از سر خارج می شوند. این تفاوت خروج به علت اختلاف در شکل رشد جنینی دو عقرب است. زمان خروج نوزاد متفاوت است و از چند دقیقه تا چند ساعت طول می کشد. عقرب ها پس از زایمان در صورت دردسترس نبودن طعمه، اغلب از نوزاد خود تغذیه می کنند.

 

تصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکاتصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکا

نوزادهای عقرب در حال خارج شدن هستند

 

چگونگی قرارگیری نوازد در بغل مادر به شکلی است که سطح پشتی به طرف زمین و پاها و دست ها به مادر تکیه دارد و دم نوزاد به سمت دم مادر است. عکس این حالت نیزدیده شده است. نوزادها به تدریج خود را از سطح شکمی مادر به سطح پشتی او می کشانند. گاهی نوزادها ابتدا روی زمین قرار می گرفتند و سپس خود را به پشت مادر می رساندند. این عمل به کندی صورت می گرفت و گاهی حدود یک ساعت طول می کشید. دراین فاصله نوزادها روی دست و پای مادر بین 5 تا 15 دقیقه استراحت می کردند. وضعیت قرارگیری نوزادها در سطح پشتی مادر ثابت نبود و با حرکت تغییر جهت می دادند.

 

تصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکاتصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکا

خروج نوزادهای عقرب از بدن مادر ادامه می یابد

 

تصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکاتصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکا

تعداد نوزادها برحسب نوع عقرب متفاوت و از 6 تا عدد گزارش شده است

 

 نوزادهای اسکرپیو 6 تا 10 عدد و فاقد پوشش جنینی بودند. در حالی که نوزادهای ادنتوبوتوس حداکثر 26 عدد بودند و همگی پوشش جنینی داشتند. هر نوزاد پس از پاره کردن پوشش جنینی خود را به سطح پشتی مادر می کشاند. همان طور که اشاره شد،خروج نوزادها تک تک و برحسب تیره از جهت سر یا دم است. خروج دوتایی نیز دیده شده است که یک نوزاد از دم و همزمان نوازد دیگر از سرخارج شده است. تعداد نوزادها برحسب نوع عقرب متفاوت و از 6 تا عدد گزارش شده است.

 

تصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکاتصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکا

هر نوزاد پس از پاره کردن پوشش جنینی خود را به سطح پشتی مادر می کشاند

 

تصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکاتصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکا

تصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکاتصاویر دیدنی از یک زایمان طبیعی و عجیب -آکا

پس از پایان یافتن وضع حمل، پشت عقرب همانند روز  اول بر می گردد

 

پوست اندازی و مراحل مختلف رشد نوزاد
نوزاد عقرب را لارو می نامند. در مرحله ی اول رشد (لارو) جانور فاقد دهان و مخرج باز است و از ذخیره ی زرده ی موجود در بدن تغذیه می کند. پاها به جای پنجه، بادکشی دارد که به وسیله ی آن نوزاد در پشت مادر قرار می گیرد. مجرای سمی نیز روزنه ی خروج ندارد. کارن ها وخارک ها کاملاً شکل نگرفته و پوشش رنگ اصلی را به خود نگرفته است. مرحله ی دوم رشد (پرونمف)،معمولاً پس از یک هفته و با اولین پوست اندازی نوزاد در پشت مادر شروع می شود. عقرب ها اگرچه مانند حشرات دگردیسی ندارند، اما برخی اصطلاحات مربوط به مراحل رشد حشرات درباره ی این جانوران هم به کار می برند.

 

در این مرحله از رشد، نوزاد شکل کامل تری به خود می گیرد، اما هنوز نسبت به عقرب بالغ اختلاف هایی دارد. این اختلاف ها در تمام پوست اندازی کم و بیش دیده می شود و نسبت به نوع عقرب متفاوت است. مثلاً درآندرکتونوس ـ کراسیکودا با بالا رفتن سن نوزاد، به تعداد خارک های سیخک بازی تارس پاها اضافه می شود. حفره های تریکوبرتی نیز در مراحل اولیه ی رشد در تمام عقرب ها بزرگ و به سهولت قابل رؤیت است.

 

در مرحله ی پرونمف انواع عقرب های تیره ی بوتیده، به جای چهارتریکوبتری در سطح داخلی فمور، سه تریکوبتری دیده می شود که تعداد آن در پوست اندازی بعد کامل می شود. در مرحله ی سوم رشد (نمف)(27)که پس از دومین پوست اندازی است، عقرب شکل کامل تری به خود می گیرد. درمرحله ی نمف، جانور در سال اول 4 تا 5 بار و در سال دوم 2 بار دیگر برای ادامه ی رشد پوست اندازی می کند. احتمالاً تعویض پوست تحت تأثیر نوعی هورمون داخلی است.

عقرب ها به طور کل،از دوران نوزادی تا رسیدن به سن بلوغ که حدود 3 سال طول می کشد، 8 تا 10 بار پوست اندازی می کنند. در مرحله ی بلوغ، عمل این هورمون تحت تأثیر هورمون مخالف متوقف می شود .مرحله ی بلوغ درماده با رشد کامل و آمادگی جانور برای جفت گیری و در نربا پیدایش اندام پاراکسیال آغاز می شود. ظهور و ویژگی های بلوغ درمرحله ی لاروی (نئوتنی)درعقرب ها نادر است.

شرایط زیستی و عوامل بیماری زا
نوزادها پس از تولد و گذراندن مراحل ابتدایی رشد خود در پشت مادر، با فاصله ی کمی از یکدیگر، به زندگی ادامه می دهند. این امر نشانه ی کم تحرکی آنهاست، نه به علت وجود غریزه ی اجتماعی. در دوران بلوغ نیز در نزدیکی محل زندگی خود به شکار می روند. عقرب ها شب زی هستند. روزها را در مکان های امن، از قبیل شکاف دیوارها، زیر سنگ ها، لای خاشاک و پوست درختان و برگ ها، زیر حصیر و خرده چوب ها (نوع حفار در حفره) به سر می برند و با تاریک شده هوا، از مکان امن خود برای شکارخارج می شوند.

 

در طبیعت، اکثراً به تنهایی زندگی می کنند، با وجود این، گاهی چند عقرب از یک نوع یا انواع مختلف در زیر یک سنگ دیده شده است. عقرب ها علاوه بر دشت در مناطق کوهستانی هم دیده می شوند. وجود آنها را تا ارتفاع 3000 متری از سطح دریا گزارش کرده اند.


.

منبع :